Tijd voor sabbatical

Annemieke blogt: de zevende week van mijn sabbatical is omgevlogen en ik heb heerlijk genoten van het maken van foto’s, het verder uitpuzzelen hoe photoshop werkt en me verdiepen in andere fotografen. Ik moet mezelf af en toe dwingen om ook nog wat anders te doen dan me onderdompelen in alles wat met fotografie te maken heeft. Wel heerlijk om weer zo’n drive te voelen bij iets wat ik aan het doen ben en me er helemaal in te kunnen verliezen.

 

blog_annemieke-tonnaer_sabbatical

 

 

Plannen

Voordat ik met sabbatical ging had ik grootse plannen: vrijwilligerswerk opstarten, meer tijd voor mindfulness oefeningen, meer tijd en hulp aan familie en vrienden, trainen voor een triathlon, etc. Genoeg om een paar jaar sabbatical te vullen. Van al deze plannen, behalve meer quality-time voor de kinderen, komt eigenlijk nog niets.

 

Het voelt erg asociaal dat ik nog niet veel meer heb gedaan dan alle tijd in mijzelf te investeren en niets terug te doen voor de maatschappij, de verenigingen waar we lid van zijn of gewoon voor anderen. Ik voel echter nog helemaal geen ruimte om aandacht en tijd vrij te maken voor deze doelen. Ik besluit naar mijn gevoel te luisteren en het schuldgevoel te parkeren en voorlopig ook even geen acties op te starten. Dan komt al snel de vraag weer terug: wat wil ik eigenlijk bereiken met mijn sabbatical? Het blijft een moeilijke vraag waar ik nog niet direct een antwoord op heb.

 

Ontdekken

Om te zorgen dat de onderdompeling in de fotografie er niet voor zorgt dat ik wegvlucht voor mijn eigen persoonlijke ontwikkeling doe ik regelmatig aan yoga en lees ik iedere dag een stukje in het boek “minder moeten, meer flow”. Het beschrijft hoe je meer vanuit je hart en passie kan leven en minder op de automatisch piloot en vanuit oude gewoontes handelt.

 

Gek genoeg zorgen de fotografie opdrachten van de opleiding ook voor deze zelfde zoektocht naar wat ik belangrijk vind. Ik lig al een paar nachten wakker van een opdracht waarbij je kenmerken van jezelf in beeld moet brengen. Wat zijn dan eigenlijk mijn kenmerken? Wat vind ik belangrijk? En dan ook gelijk de vervolgvraag: hoe wil ik dit omzetten in beelden? Ik schiet gelijk in mijn hoofd en analyseer me suf over deze vragen. Ik zit muurvast met de opdracht en het wordt een frustratie dat er niet iets goeds uit mijn hersenen komt rollen.

 

Het voelt heel gekunsteld en nep om iets te bedenken en te ensceneren wat zogenaamd creatief is; alle ideëen die ik bedenk staan veel te ver van mij af.  Ik besluit terug te gaan naar mijn gevoel (minder te denken) en erop te vertrouwen dat er dan wel wat uit gaat komen waar ik tevreden over ben. In het boek lees ik over het hebben van plezier, meer spelen en meer waarnemen zonder oordelen en besluit met deze insteek gewoon lekker aan de gang te gaan met fotograferen en van het ontdekkingsproces te gaan genieten i.p.v. deze opdracht te ervaren als een worsteling. Misschien straks niet met een perfect resultaat, maar dan was het wel leuk en hopelijk komt er spontaan wat uit waar ik tevreden mee ben. Zo niet, dan is het ook goed (zeg ik nu in iedergeval). Na 5 weken opleiding hoeft het ook niet een top fotoserie te worden. Terug bij af, of beter, terug naar mijn doel: sabbatical heb ik voor mezelf, mijn eigen ontwikkeling en om tijd te hebben om lekker creatief bezig te zijn.

 

Het inzien dat de opdrachten voor de fotografie opleiding en mijn eigen persoonlijke ontwikkeling elkaar versterken levert ontspannenheid en vooral weer een goede nachtrust op!

 

Wil je meer weten over Annemieke en haar volgen tijdens een jaar time-out lees dan haar blog: tijdvoorsabbatical

Share Button
Tags: , , , , , ,
Bekijk meer berichten over: Geen categorie, Lifestyle

Ontdek meer

Praat mee

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden worden aangegeven met *.